βιβλιοκριτική για το βιβλίο του Μανώλη Δρακάκη «Ξυπόλητοι και Καραβανάδες»

 

 «Βιβλιοκριτική του Γιώργου Τσερεβελάκη για το βιβλίο του
Μ. Γ. Δρακάκη, "Ξυπόλητοι και Καραβανάδες: παιδεία και πολιτική στο Ηράκλειο του ύστερου 19ου αιώνα (1878-1898), Ηράκλειο 2015".
σσ. XVII + 590.
Το συγκεκριμένο βιβλίο του Μ. Γ. Δρακάκη συνιστά μια εμβριθέστατη και εν ταυτώ αξιολογώτατη συνεισφορά στην νεώτερη κρητική ιστορία της περιόδου 1878-1897. Όλα τα χαρακτηριστικά αυτής της πολυσύνθετης και πολύμορφης μελέτης (στόχος, κριτικό πρίσμα, προσέγγιση, και δομή) αποδεικνύουν την πνευματική της υπεραξία, καθώς είναι μια σημαντική συμβολή στην ανάδειξη του ρόλου της Παιδείας κατά την προαναφερθείσα χρονική περίοδο· εδώ, η Παιδεία καθίσταται αντικείμενο ενδελεχούς θεωρητικής διαπραγμάτευσης, ως ένας παράγοντας που διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο κατά την διάρκεια της μετάβασης από την Ημιαυτονομία, στην Αυτονομία και, αργότερα, στην Ένωση με την Ελλάδα.
Η μελέτη του Μ. Δρακάκη, όπως ο ίδιος δηλώνει στον πρόλογό του, ξεκίνησε ως διδακτορική διατριβή· η πληθώρα των κομιζομένων στοιχείων, η επαρκής τεκμηρίωση των ερευνητικών ερωτημάτων με την πληθώρα των παραπομπών σε αρχειακό υλικό και δευτερεύουσα βιβλιογραφία, η αυστηρότητα του επιστημονικού λόγου και η εν γένει εμβρίθεια που επιστεγάζει το έργο δικαιώνουν την πολυσχιδέστατη έρευνα του κυρίου Δρακάκη. Η προσέγγιση του συγγραφέως θέτει προς διερεύνηση νέα ζητούμενα παρά το γεγονός ότι στο εν λόγω ερευνώμενο πεδίο υπάρχουν αρκετές και αξιόλογες μελέτες. Η πρωτοτυπία του έγκειται στο ότι διαπιστώνει τον εθνικώς πρωταγωνιστικό ρόλο της Εκπαίδευσης στην πολιτική διαδικασία της απελευθέρωσης κατά την ύστερη περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας στην Κρήτη. Η εξέταση όμως δεν περιορίζεται μόνον στον θεσμικό ρόλο της Εκπαίδευσης, αλλά επεκτείνεται και στην στάση που διατήρησαν πρωταγωνιστικοί παράγοντες και φορείς πολιτισμού και παιδείας πέρα από το σχολικό περιβάλλον. Η πολυμορφία αυτή χαρακτηρίζει και την ίδια την δομή του βιβλίου, αφού καθένα από τα κεφάλαια δύναται να τεθεί και ως ανεξάρτητη μελέτη σε μορφή άρθρου. Η εκδοχή του συγγραφέως για τα επιμέρους ζητούμενα είναι μια tour de force για τα πνευματικά και κοινωνικά πράγματα στον ύστερο 19ο αιώνα στην Κρήτη.

Ας είναι καλά ο λαός της Κρήτης που στάθηκε άξιος υπερασπιστής της ηρωϊκής του ιστορίας

 

Του Γιώργου Μαργαρίτη
ιστορικού- συγγραφέα

 

Ο Αύγουστος του 1944, είναι ένας ακόμα τραγικός μήνας, από αυτούς που έζησαν οι λαοί της Ευρώπης κάτω από το σκήπτρο του γερμανικού ναζισμού και του τερατουργήματος που δημιούργησε, της Νέας Ευρώπης, όπως τότε την ονόμασαν. Η τραγωδία ξεκινούσε από το μικρό για να πάει στο μεγάλο, στο τερατώδες. Στις αρχές του μήνα Ολλανδοί ναζί καταδότες έδωσαν στην γερμανική αστυνομία την Άννα Φρανκ, την μικρή εβραία της Ολλανδίας που μας άφησε, από την μακρόχρονη κρυψώνα της, το ημερολόγιο του τρόμου –ημερολόγιο κόλαφος για τις «αξίες» της Ευρώπης και της καπιταλιστικής ανθρωπότητας. Την ίδια ημέρα άρχισαν οι μαζικές δολοφονίες Πολωνών στα προάστια της εξεγερμένης Βαρσοβίας για να τρομοκρατήσουν όσους εναντιώνονταν και επαναστατούσαν στον ναζισμό. Ίσως 50.000 Πολωνοί θανατώθηκαν συνοπτικά, ως τις 15 Αυγούστου, με κάθε τρόπο στη Βόλα και σε άλλους τόπους γύρω από την πολωνική πρωτεύουσα. Την ίδια ώρα καθώς πλησίαζε ο Κόκκινος Στρατός, οι έγκλειστοι στα ναζιστικά στρατόπεδα του θανάτου στα ανατολικά της Ευρώπης υποχρεώθηκαν σε μαρτυρικές πορείες από τις οποίες συνήθως κανείς δεν απέμενε ζωντανός. Στα μετόπισθεν. οι ρυθμοί εξόντωσης ανθρώπων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στις βιομηχανίες του θανάτου, στους θαλάμους αερίων και τα κρεματόρια, έφτασαν σε απίστευτους αριθμούς. Η «φυλετική καθαρότητα» ήταν το επιχείρημα του βιομηχανικού θανάτου. Η τρομοκράτηση των τότε δούλων και αυριανών προλεταρίων της Ευρώπης ήταν ο παρονομαστής του απόλυτου εγκλήματος. Στην ίδια τη Γερμανία τις ίδιες ημέρες ξεκίνησαν οι εκτελέσεις των «συνωμοτών» για την απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ στις 20 Ιουλίου.

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ

 

Ο Νικόλαος Χαράλαμπου Ρουκουνάκης, με καταγωγή από τα Ακούμια Ρεθύμνου, παντρεύτηκε την Αικατερίνη Μαράκη από το Χάρακα Μονοφατσίου και κατοίκησε στο χωριό Χάρακας. Το επάγγελμά του ήταν γιατρός, χειρούργος γυναικολόγος.[1] Με την Αικατερίνη απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Τον Άγγελο, (1907), το Γιώργο, (1909), το Δημήτριο, (1911) και τον Αριστείδη, (1915).  Η γυναίκα του Νικολάου Ρουκουνάκη πεθαίνει και έρχεται σε δεύτερο γάμο με την Αθηνά από τον Άγιο Μύρωνα. Αποκτά ένα ακόμη γιο, τον Ιωάννη, (1921).[2]  Ο Άγγελος υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως έφεδρος ανθυπολοχαγός. Με την έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου, ο Άγγελος δεν επιστρατεύτηκε, ως πρώτο παιδί πολύτεκνης οικογένειας. Τα τρία του αδέλφια Γιώργος, Δημήτρης και Αριστείδης, πήραν μέρος πολεμώντας στα βουνά της Αλβανίας τους Ιταλούς. Οι αιτήσεις του προς την Ελληνική Κυβέρνηση, να επιστρατευτεί ως εθελοντής και να πολεμήσει, δεν έγιναν δεκτές. Τα αδέλφια του Γιώργος, (έμπορος), Δημήτρης, (ανθυπίατρος, παθολόγος), και Αριστείδης, (υπάλληλος Τραπέζης), επέστρεψαν από το μέτωπο με τη συνθηκολόγηση της Ελλάδας. Ο Άγγελος υπηρετούσε ως Διευθυντής στο Ταχυδρομικό Γραφείο της Χώρας Σφακίων, (Τ.Τ.Τ.). Στις 20 Μαΐου 1941, ξεκίνησε η μάχη της Κρήτης. Ο Άγγελος Ρουκουνάκης εγκαταλείπει τη θέση του στα Σφακιά και πολεμά τους αλεξιπτωτιστές στα Χανιά, στην περιοχή του Γαλατά. Από έναν αλεξιπτωτιστή που σκοτώνει, παίρνει ένα μικρό ξιφίδιο, μέρος του εξοπλισμού του. Την 1^η Ιουνίου, με την κατάληψη της Κρήτης από τους Γερμανούς, επιστρέφει στη Χώρα Σφακίων, στα δημοσιοϋπαλληλικά του καθήκοντα. Ένας μεγάλος αριθμός Βρετανών, Αυστραλών και Νεοζηλανδών στρατιωτών κατευθύνονται και καταφτάνουν στην επαρχία Σφακίων με σκοπό τη διαφυγή τους στη Μέση Ανατολή. Οι Σφακιανοί τους περιθάλπουν, τους φροντίζουν και τους βοηθούν με όλα τα μέσα που διαθέτουν, ως την αποχώρησή τους. Ο Άγγελος Ρουκουνάκης πρωτοστατεί. Το Σεπτέμβρη του 1941, γερμανικός στρατός από 2000 στρατιώτες, κατακλύζει την Επαρχία Σφακίων. Σκοπός τους, η τιμωρία των κατοίκων, για την αρωγή που επέδειξαν προς τους συμμάχους μετά τη μάχη της Κρήτης. Σύστησαν αμέσως στρατοδικείο. Το στρατοδικείο στεγάστηκε στο σπίτι του Ανδρέα Βουρδουμπά στη Χώρα Σφακίων. Οι βάρβαροι γερμανοί δίκαζαν και καταδίκαζαν σε θάνατο αθώους πολίτες. Τους καταδίκους έκλειναν στο σπίτι του Νικολάου Μανουσογιάννη που βρίσκονταν δίπλα στου Βουρδουμπά. Απ’εκεί, τους οδηγούσαν στα ερείπια παλιού φρουρίου, που δέσποζε πάνω από τη Χώρα Σφακίων, και τους εκτελούσαν. Ο Άγγελος Ρουκουνάκης κλήθηκε πρώτος για ανάκριση αλλά αφέθηκε ελεύθερος. Κλήθηκε όμως για δεύτερη φορά σε ανάκριση και το στρατοδικείο τον καταδίκασε σε θάνατο. Υπήρχε μαρτυρία ότι είχε πολεμήσει τους γερμανούς αλεξιπτωτιστές, και ότι βοήθησε στη διαφυγή των συμμάχων. Οι γερμανοί, από 1 ως 7 Σεπτεμβρίου 1941, εκτέλεσαν  26 άντρες. Όλοι οδηγήθηκαν και εκτελέστηκαν στο παλιό φρούριο, νοτιοανατολικά της Χώρας Σφακίων. Ο μόνος που δεν εκτελέστηκε στο φρούριο, ήταν ο Άγγελος Ρουκουνάκης. Ενώ τον οδηγούσαν από το Ταχυδρομικό γραφείο στον τόπο της εκτέλεσης, κατάφερε και λύθηκε.  Έστρεψε το βλέμμα του για λίγο στους δημίους του και απομακρύνθηκε τρέχοντας, διανύοντας λίγες δεκάδες μέτρα. Οι σφαίρες των κατακτητών πρόλαβαν και τον σκότωσαν. Το σώμα του λύγισε και βρέθηκε στο πλακόστρωτο της Χώρας Σφακίων. Ένα αυλάκι από αίμα σύρθηκε στις πλάκες. Το παλικάρι από το Χάρακα Μονοφατσίου, ο Άγγελος Ρουκουνάκης, έπεσε για την πατρίδα χτυπημένος πισώπλατα. Το ημερολόγιο έδειχνε Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 1941.[3] Μεταφέρθηκε από τους υπόλοιπους μελλοθάνατους στο φρούριο και πετάχτηκε στο γκρεμό που έπεφταν νεκροί και οι υπόλοιποι Σφακιανοί.

Μιά πεδιάδα σε σύγχυση

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΛΙΘΙΝΟΣ

Όλοι, από τους οποίους ζήτησα σχετικές πληροφορίες, ήταν κατηγορηματικοί. Η πεδιάδα, η μεγαλύτερη του νησιού, αποτελεί από τις πιο εύφορες περιοχές του. Καταλαμβάνει μεγάλη έκταση. Τη διασχίζει, από τη μια άκρη της ώς την άλλη, ο Γεροπόταμος. Είναι από τις πιο όμορφες και ζωντανές περιοχές της Κρήτης.

Και από τις δύο πλευρές του δύστροπου ποταμού απλώνονται μικρά χωριά. Οι κάτοικοί τους, ανέκαθεν, ήταν φιλήσυχοι. Άνθρωποι του μόχθου, καλλιεργούσαν ολημερίς τα χωράφια τους. Προτού νυχτώσει, γύριζαν στα σπίτια τους αποκαμωμένοι αλλά ευτυχισμένοι. Αποκούμπι είχαν τα παιδιά τους, για τα οποία έτρεφαν την κρυφή ελπίδα ότι θα σπούδαζαν ώστε να ξεφύγουν από τη επίπονη δουλειά του χωραφιού. Διαρκώς τα συμβούλευαν να γίνουν χρήσιμοι άνθρωποι. Ήταν βαθιά θεοσεβούμενοι. Νοιάζονταν ο ένας τον άλλο. Όλοι μαζί συμμετείχαν στις πίκρες και στις χαρές. Τους άρεσε το κρασί και τα γλέντια. Φιλοξενούσαν, πάντα με ζεστασιά και ανυστεροβουλία, τους κατά καιρούς επισκέπτες τους.

Κι ύστερα, όλα άρχισαν να αλλάζουν. Η εύφορη γη, με τις εγγειοβελτιωτικά έργα που πραγματοποιήθηκαν, άρχισε να καλλιεργείται εντατικά και να αποδίδει άφθονους καρπούς. Καινούργιες καλλιέργειες, προστέθηκαν δίπλα στις παλιές. Τα κέρδη για τους κατοίκους υπήρξαν πρωτόγνωρα. Ξαφνικά βρέθηκαν με χρήματα, που δεν μπορούσαν να τα διαχειριστούν, με αποτέλεσμα να τα δαπανούν χωρίς σύνεση. Ο πακτωλός των κρατικών επιδοτήσεων, συχνά για ανύπαρκτες γεωργικές εκτάσεις, επέτεινε το πρόβλημα. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα ο έλεγχος από την Πολιτεία ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτος. Όσες φορές επιχειρήθηκε να πραγματοποιηθεί, γρήγορα ανεστάλη, με το πρόσχημα του πολιτικού κόστους.

Η περίοδος της οικονομικής ευημερίας, επίπλαστης όπως αποδείχτηκε, αλλοίωσε νοοτροπίες χρόνων. Το ήθος της προηγούμενης εποχής χάθηκε. Η απόκτηση οικονομικής δύναμης από τον καθένα συνιστούσε πλέον αυτοσκοπό. Για την επίτευξή της, συχνά με αθέμιτους τρόπους, θυσιάζονταν συνειδήσεις. Τα μικρά, ανθρώπινα χωριά, άρχισαν να μετατρέπονται σε κακέκτυπα πόλεων. Ο κοινωνικός ιστός διαταράχθηκε ανεπανόρθωτα. Σταδιακά, εμπεδώθηκε η αντίληψη στους κατοίκους ότι όλα στη ζωή ήταν εύκολα.

Τα φαινόμενα παραβατικότητας, λιγοστά την προηγούμενη εποχή, άρχισαν να αυξάνονται με ραγδαίο ρυθμό. Η πανθομολογούμενη λεβεντιά του πληθυσμού έλαβε πλέον άλλες μορφές. Βαθμιαία, άρχισε να κυριαρχεί ο νόμος του ισχυρότερου. Αυτός αποτελούσε την κατευθυντήρια δύναμη κάθε δραστηριότητας. Την έγνοια για τον συνάνθρωπο, αντικατέστησε η υστεροβουλία και η προσπάθεια επιβολής στον αδύναμο και στον απροστάτευτο.

Μέσα σε αυτήν την ατμόσφαιρα μεγάλωνε η νέα γενιά. Το Σχολείο αποδείχθηκε ανίσχυρο να μεταστρέψει την πορεία των γεγονότων. Ίσως και να μην προσπάθησε όσο θα έπρεπε. Όσοι επισήμαιναν το πρόβλημα και συνιστούσαν εγκράτεια, απελπιστικά λίγοι, αντιμετωπίζονταν από τους υπόλοιπους με περιφρόνηση. Χαλούσαν το κλίμα αισιοδοξίας, που είχε ήδη δημιουργηθεί.

Το όνομα της πεδιάδας, τον τελευταίο καιρό, είναι διαρκώς στα χείλη κάθε συντροφιάς. Σχεδόν πάντα, με όχι κολακευτικές εκφράσεις.

Νέοι άνθρωποι, που γεννήθηκαν και ανατράφηκαν σε χωριά της, έχουν κατηγορηθεί ότι, με τις αχαρακτήριστες συμπεριφορές τους για μεγάλο χρονικό διάστημα, εξώθησαν έναν εικοσάχρονο συμφοιτητή και συμπατριώτη τους να θέσει τέλος στη ζωή του.

Το μόνο που αναρωτιέσαι είναι: Πώς μπόρεσαν;

Ειλικρινής απάντηση, είναι βέβαιο, πως δεν θα δοθεί ποτέ από τους ίδιους. Εύκολα όμως συνάγεται, από τα όσα προαναφέρθηκαν, μέσα σε ποιο περιβάλλον επωάστηκαν οι συγκεκριμένες αντιλήψεις.

Οι τύψεις τους, χωρίς αμφιβολία, θα τους κυνηγούν καθημερινά. Ας ευχόμαστε, το σιωπηλό κλάμα τους κάθε νύχτα, να αποτελεί έμπρακτη μεταμέλεια για τη συμπεριφορά που επέδειξαν. Είναι το καλύτερο μνημόσυνο για τον άτυχο συνάδελφό τους, που δεν πρόφτασε να χαρεί τη ζωή και επέλεξε ως λύση διεξόδου τη φυγή.

Όσοι και όσες ζουν στην πεδιάδα της Μεσαράς χρειάζεται να στοχαστούν βαθιά και να επαναπροσδιορίσουν τις αξίες τους. Κυρίως, όμως, να αρχίσουν να συζητούν με τα παιδιά τους για έναν άλλο, διαφορετικό, κόσμο.

Το οφείλουν, στους φτωχούς αλλά υπερήφανους γονείς τους, οι οποίοι καθημερινά, λίγες δεκαετίες πριν, νουθετούσαν τους ίδιους να είναι πάντα καλοί και ευσπλαχνικοί προς τους συνανθρώπους τους.

Γιατί το λησμόνησαν;

πηγή: Έξοδος κινδύνου

Από το ΤΤΙΡ στη διαπραγμάτευση για TiSA: Από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη, και όποιος αντέξει!

1. Ακόμη δεν έχουμε ξεμπερδέψει με το ΤΤΙΡ (Transatlantic Trade and Investments Partnership) και εμφανίζεται στο προσκήνιο η TiSA, μια άλλη μυστική διαπραγμάτευση πάλι αμερικάνικης έμπνευσης που αποκάλυψε πρόσφατα το WikiLeaks. Και τί είναι αυτή η TiSA; Απλά άλλη μια σύμβαση που θα μπορεί όμως να επηρεάσει δισεκατομμύρια ανθρώπων στον κόσμο, μιας και προβλέπει την απόλυτη ιδιωτικοποίηση όλων των κυριοτέρων υπηρεσιών. Σε γενικές γραμμές όπως με το ΤΤΙΡ οι μεγάλες εταιρείες και οι πολυεθνικές θα μπορούν να έχουν το πάνω χέρι στον τεράστιο τομέα του διεθνούς εμπορίου, έτσι τώρα με το TiSA πάλι οι μεγάλες εταιρείες και οι πολυεθνικές θα μπορούν να έχουν βαρύνοντα και οριστικό λόγο στον εξίσου τεράστιο τομέα των υπηρεσιών. Ως τώρα η οικονομική πειθαρχία πραγματοποιούταν με το GATS(General Agreement on Trade in Services), Γενική Συμφωνία για το Εμπόριο, μέρος των συμφωνιών στα πλαίσια του ΠΟΕ (Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου), WTO(World Trade Organisation). Επειδή εκδηλώθηκαν ωστόσο έντονες αντιρρήσεις των αναπτυσσομένων χωρών στην επιδίωξη των πλουσιοτέρων για περισσότερο φιλελευθερισμό μέσα στις διαδικασίες του ΠΟΕ και για να παρακαμφθούν αυτές οι ενοχλητικές αντιρρήσεις, ΗΠΑ (πάντα αυτές!) και τα πρόθυμα κολλητήρια μελέτησαν την εξέλιξη μιας νέας σύμβασης που εμφανώς υπονομεύει και ακυρώνει την δημοκρατική διαπραγμάτευση εντός ΠΟΕ με προοπτική την κατάργηση των κανονισμών που ιδίως αφορούν τις υπηρεσίες και παράλληλα την ελεύθερη έλευση των μεγάλων εταιρειών και πολυεθνικών χωρίς πια εμπόδια που απειλούν την κερδοφορία τους. Η καινούρια σχέση λοιπόν ονομάστηκε TiSA(Trade in services agreement). Πάντα και παντού υπάρχει ένα απατηλό “trade” σε αυτές τις προτεινόμενες μεγάλες «λύσεις»! Η μυστικότητα (μάλλον: μυστικοπάθεια) που περιβάλλει τις συνομιλίες είναι τόσο αυστηρή που φτάνει σε σημείο να ορίζεται πως το περιεχόμενο της σύμβασης θα μπορεί να αποκαλυφθεί μόνο μετά από πέντε χρόνια που αυτή θα έχει μπει σε εφαρμογή και, εάν δεν εφαρμοστεί, πάλι πέντε χρόνια μετά το κλείσιμο των διαπραγματεύσεων.

Εισήγηση μου στο συνέδριο για τους συγγραφείς του Δήμου Φαιστού

Γνωριμία με τους συγγραφείς Φαραγκουλιτάκη Γ.,  Δακανάλη Μ. και Ταβερναράκη Σ.

               του Δήμου Φαιστού και το έργο τους

Μύρων Τζαρδής

Τεχνολόγος Γεωπόνος, MEd

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η

 τοπική ιστοριογραφία στην Κρήτη είναι πλούσια λόγω του γεγονότος ότι οι προηγούμενες πολιτικές καταστάσεις [Ενετοκρατία, Τουρκοκρατία, Κρητική Πολιτεία] είχαν για φορολογικούς λόγους αναλυτικά και εκτεταμένα αρχεία, αλλά και πλήθος γεγονότων και καταστάσεων διαδραματισθήκαν σε αυτόν τον τόπο.

Ο Αποστόλης Ανδρέου στις εισαγωγικές σημειώσεις για την ελληνική περίπτωση της τοπικής εκπαιδευτικής ιστορίας (περιοδικό ΘΕΣΕΙΣ, τχ. 50 Ιανουάριος-Μάρτιος 1995.) παρατηρεί: η γενική αρχή ότι κάθε ιστορία αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου μηχανισμού, μιας ευρύτερης κίνησης, είναι ισχυρή. Όμως δεν έχει νόημα αν δεν τοποθετηθεί οργανικά η τοπική ιστορία στο εσωτερικό αυτού του μηχανισμού, αυτής της κίνησης. Αλλά ισχύει και το «αντίστροφο», δηλαδή η τοπική ιστορία να φωτίσει ορισμένα θέματα της γενικής ιστορίας, να διασαφήσει το ερμηνευτικό πλαίσιο και να προσδιορίσει τα όρια της γενικής ιστορίας. Η τοπική ιστορία ούτε αυτόνομη είναι, ούτε αντιτίθεται στη γενική συνολική ιστορία.

            Η συνεισφορά των συγγραφέων που ανέλαβα να παρουσιάσω είναι ενδεικτική για την συμβολή της τοπικής ιστορίας στη διαλεύκανση πλευρών της γενικής ιστορίας και στον καθορισμό και στην ερμηνεία του πλαισίου και των ορίων της ελληνικής ιστορίας. Η παρουσίαση θα ακολουθήσει την εκδοτική χρονολογική σειρά. Ο Γεώργιος Φαραγκουλιτάκης στα ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ του καταγράφει αυτά που έζησε στον αγώνα εναντίον των Γερμανών κατακτητών και την συνεργασία με τους Άγγλους σύμμαχους, ο Μανόλης Δακανάλης αποπειράται να παρουσιάσει μικρό μέρος της διαδρομής της ιστορικής οικογένειας Da Canal αλλά και γράφει διηγήματα λαογραφικά και ταξιδιωτικά και ο σεβαστός καθηγητής μου ο Στέλιος Ταβερναράκης με το δίτομο έργο του «Οι αγώνες των Μεσαριτών στην Κρήτη», ο οποίος μαζί με άλλους εκπαιδευτικούς του τότε εξαταξίου Γυμνασίου Μοιρών μου μετάδωσαν την αγάπη τους για την ιστορία και τους αγώνες του λαού μας για την ελευθερία και την προκοπή.

ΤΡΙΗΜΕΡΟ Γνωριμία με τους συγγραφείς του Δήμου Φαιστού και το έργο τους

ΚΕΝΤΡΟ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ
ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΩΓΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΦΑΙΣΤΟΥ


ΤΡΙΗΜΕΡΟ
Γνωριμία με τους συγγραφείς του Δήμου Φαιστού και το έργο τους

Παρασκευή 3 ( Βόροι ), Σάββατο 4 ( Μοίρες ) και Κυριακή 5 ( Ζαρός ) Ιουνίου 2016

Το Κέντρο Κρητικής Λογοτεχνίας, συνεχίζοντας την προσπάθειά του να γνωρίσουμε τους συγγραφείς του κάθε Δήμου της Κρήτης και το έργο τους, οργανώνει, με τη συνδρομή του Δήμου Φαιστού, τριήμερο γνωριμίας με τους συγγραφείς του Δήμου Φαιστού και το έργο τους στους Βόρους, στις 3, στις Μοίρες, στις 4, και στον Ζαρό, στις 5 Ιουνίου 2016, και σας προσκαλεί να το παρακολουθήσετε.


Πρόγραμμα

Παρασκευή 3 Ιουνίου 2016, Βόροι
Συνεδριακός χώρος Κέντρου Ερευνών Βόρων

  Καλωσόρισμα από τον Πρόεδρο του Κέντρου Κρητικής Λογοτεχνίας κ.
           Κώστα Μουτζούρη
Καλωσόρισμα – ευλογία από τον μητροπολίτη Γορτύνης και Αρκαδίας κ. Μακάριο Δουλουφάκη
Καλωσόρισμα από τον δήμαρχο Φαιστού κ. Γεώργιο Αρμουτάκη
Χαιρετισμός από τον πρόεδρο του Τ.Δ. Βόρων κ. Κων/νο Φασουλάκη  
Χαιρετισμός από τον εκπρόσωπο του Μουσείου Βόρων κ. Χριστόφορο Βαλλιάνο
Χαιρετισμός από την πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Μεσαράς κ. Δέσποινα Χατζή -Βαλλιάνου
Χαιρετισμός από τον πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Βόρων κ Μανόλη
Ασκοξυλάκη

Α΄   ΣΥΝΕΔΡΙΑ    Προεδρεύει ο Χριστόφορος Βαλλιάνος


18.10  Ανδρέας Λενακάκης, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του Ιωσήφ Λεκάκη,
            της Μαρίας Λεκάκη, του Αντωνίου Λενακάκη και της Δέσποινας Χατζή Βαλλιάνου

18.30  Κώστας Μουτζούρης, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του Στρατή
            Κολυμπιανάκη, του (+) Στυλιανού Μαράκη και της Ευαγγελίας
            Λαμπιθιανάκη – Παπαδάκη

18.50  Μιχάλης Σφακιανάκης, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του Βασίλη
            Ασκοξυλάκη, και του Γιάννη Ασκοξυλάκη, του (+) Νικολάου Κατσαράκη και
             του (+) Θεοδόση Καραγιωργάκη

19.10  Μαρία Φραγκιαδάκη, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του Αντωνίου
            Σοφουλάκη, του Μιχάλη Νικολιδάκη και της Ελένης Νικολιδάκη

19.30 – 19.50  Διάλειμμα



Β΄   ΣΥΝΕΔΡΙΑ      Προεδρεύει ο Αριστόδημος Παπαδάκης


19.50  Επιτροπάκη Βούλα, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του Πολυχρόνη
            Στιβακτάκη, του Μιχάλη Σφακιανάκη και του Γιάννη Στεφανάκη

20.10 Αταλάντη Μιχελογιαννάκη, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του Χριστόφορου Βαλλιάνου, του Ανδρέα Λενακάκη, του Γκάρεθ Όουενς και του Γεώργιου Ντελιδάκη.

20.30  Μαρία Κυδωνάκη, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο της Κικής Τζωρτζακάκη
            - Λυμπεροπούλου, του Αλκιβιάδη Σταυριανάκη και του Αριστοτέλη Εμμ.
             Παπαγιαννάκη

20.50  Ευαγγελία Πετρουγάκη, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του (+) Θέμου
            Κορνάρου και της Έλλης Ασκοξυλάκη

21.10 – 21.30  Ο λόγος στους συγγραφείς

Επί τέλους το Πρακτικό Γεωργικό Σχολείο Μεσαράς, είναι στα χέρια μας

  

Τελικά ήρθε, τυπωμένο το βιβλίο μου για το
Πρακτικό Γεωργικό Σχολείο Μεσαράς.
 Για το βιβλίο έγραψε ο Δήμητρης Σάββας, Προϊστάμενος της Βικελαίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης Ηρακλείου:

"Ίσως να μη βιώναμε αυτή την κρίση[i] σε τέτοιο βαθμό αλλά και να μην ήταν η ίδια, τόσο σκληρή και παρατεταμένη, αν δείχναμε το ανάλογο ενδιαφέρον για τον τόπο μας, για τη γενέθλια γη μας, για τα ήθη και έθιμα, τις παραδόσεις και γενικότερα για την ιστορία μας. Την ιστορία αυτή, που χαρακτηρίζει κάθε περίοδο της ζωής μας, την ιστορία του τόπου μας. Κάτι τέτοιο βέβαια απορρέει από την αγάπη και το σεβασμό που επιδεικνύει ο καθένας μας.

            Το πόνημα που έχουμε στα χέρια μας, το οποίο αφορά στην οργάνωση αλλά και στο διοικητικό χαρακτήρα που έλαβε η γεωργική εκπαίδευση στο διάστημα πέντε δεκαετιών περίπου, αρχές δεκαετίας είκοσι μέχρι και τη δεκαετία του εξήντα, μας παρέχει μοναδικά ιστορικά στοιχεία, όπως το πρόγραμμα των γεωργικών εφαρμογών, το πλούσιο αρχειακό υλικό που άπτεται της λειτουργίας της σχολής, τις γνώσεις για τη γεωργική επαγγελματική εκπαίδευση, αλλά και για τη δομή, οργάνωση και λειτουργία του πρακτικού γεωργικού σχολείου Γόρτυνας Μεσαράς, του μοναδικού σχολείου αυτού του κλάδου σ’ ολόκληρη την Κρήτη.

            Επίσης ονόματα μαθητών που εξελίχθηκαν σαν υποδειγματικοί γεωργοί, τυροκόμοι, μελισσοκόμοι, αλλά παράλληλα και άλλοι μαθητές που καταπιάστηκαν με πολυπληθείς ενασχολήσεις, αποκτώντας πλούτο γνώσης και εμπειρίας και φυσικά συνεισφέροντας στην γεωργική, αγροτική και οικονομική ανάπτυξη της περιοχής της Μεσαράς και όχι μόνο. Δεν ήταν μικρό πράγμα στα δύσκολα εκείνα χρόνια του μεσοπολέμου αλλά και μεταπολεμικά να υπάρχει στον τόπο μας αυτή η εστία γνώσης, μάθησης, προόδου και ανάπτυξης.